Gisteren liep ik langs een zaakje om de hoek bij het Mathenesserplein.
Zo een kleine zaakje van een Marokkaanse meneer die noten en olijven verkocht.
Mijn moeder had me er eerder over verteld. En ik had weleens de noten geproefd die ze er had gekocht. Die waren erg lekker! En ik ben verslaafd aan noten dus natuurlijk stapte ik er naar binnen en liep de emmertjes groene, koolhydraatarme olijven straal voorbij.
'Mag ik 1 ons nootjes, alstublieft.'
'Wat zeg je, broer, wil jij 3 kilo noten?!!' Ik begon te giechelen. Zag mezelf al zitten met zo een zak vol, hmmmm.
'Neeee, 1 onsje is wel genoeg, hoor!' Hij woog ze netjes af.
'Broer, dat is 1,50!'
'Mag ik pinnen?' Tja, klein bedrag, pinnen mag!
'Oh sorry, broer, je kan hier niet pinnen'. Ik werd een beetje ongemakkelijk en ging geld zoeken in m'n portemonnee, wetende dat dat er niet in zat omdat ik uit zelfbescherming nooit met cash loop.
'Uuhm, ik heb geen cash, sorry!' Even keek hij me aan, en gaf me toen het zakje.
'Broer, kom morgen maar betalen! Walla, ik vertrouw jou!' Ik begon te blozen en werd verlegen.
'Ja, echt, broer, kom jij morgen maar betalen, geen probleem, echt waar!'
Een beetje ongemakkelijk,maar wel vereerd op een vreemde manier, ging ik de zaak uit. Ik voelde me alsof ik een cadeautje had gekregen. Ik had ook de oprechte intentie het bedrag te voldoen, hoe klein het ook was. Ik zag een pinautomaat aan de overkant van het plein.
Weet je wat, dacht ik, ik regel het gewoon gelijk. Even twijfelde ik. Zou ik hem niet op de een of andere manier beledigen? Maar als ik het morgen niet redde? Had ik zijn vertrouwen geschaad en dat was nog erger en zo iemand verdiende dat echt niet. Mijn gevoel zei morgen, mijn verstand zei meteen.
Ik koos voor meteen, ging wat geld pinnen en liep terug.
'Ik heb het geld nu al, meneer!! Kijkt u eens!' Hij keek me aan, over zijn brilletje heen. Hij keek niet blij.
'Broer, waarom ben je terug gekomen?! Ik zei toch dat het morgen goed was!!! Ik zei toch dat het geen probleem was en dat ik je vertrouwde!!!'
'Ja, maar...' Probeerde ik er tussen te komen maar z'n vingertje ging omhoog en hij verhief zijn stem.
'Een zaak hebben draait niet alleen om geld!!! Het gaat ook om kijken wie je voor je hebt!! Het gaat ook om gevoel!! Als er iemand voor je staat die respectvol is dan kan je die vertrouwen!! Ik zag jou en je was respectvol, broer, en ik vertrouwde jou!!!!! Het zit goed bij jou, dat wist ik!!!!'
'Ja, meneer, en dat vond ik heel mooi en juist daarom vond ik het belangrijk, uit respect, om het gelijk netjes af te handelen en omdat de pinautomaat hier vlak tegenover is! Juist omdat u dat zei. ik vond het echt heel mooi!!' Hij leek gerustgesteld.
Maar het leek even wel alsof ik een moment had verpest. Hij had me net wel als een echte schoolmeester, vanachter zijn vitrine met z'n wijsvinger in de lucht!, even de waardevolle les geleerd dat je als mens nog steeds moest vertrouwen op je oerinstinct.
Hij had mij iets verteld waar ik al jaren mee worstel, luisteren naar m'n gevoel en erop vertrouwen.
Deze wildvreemde man vertrouwde mij...en ik vertrouwde mijzelf niet. Mijn gevoel had mij gezegd dat ik gewoon morgen terug moest gaan. Mijn verstand zei doe het gelijk want je weet maar nooit, je weet zelf hoe je kan zijn was de letterlijke gedachte die ik had. Over mezelf! Terwijl ik nog nooit in soortgelijke gevallen mijn afspraken niet was nagekomen!!!
Maar soms komen levenslessen uit onverwachte hoek.
Als je goed oplet, zie je ze.
Hij wenste mij nog een hele fijne dag en ik hem ook.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten