ParaDoks op weg naar ParaMaribo

Ok
Het is bijna zover
En het denken is begonnen

Alsof het kwartje nu pas valt
Alsof ik nu pas besef 

dat ik straks op een kamertje ga zitten 

bij m'n oom en tante

Dat ik een rijbewijs zal moeten halen 

om mijzelf te kunnen voortbewegen 

in een land waar het openbaar vervoer 

gewoon

gebeurt

zonder 

'timetables'

Dat het anders zal moeten en

ik helemaal opnieuw ga beginnen...

ALLES 

waarvan ik eerst dacht 'oooh leuk!!!'

lijkt nu ineens 

minder leuk 

en een probleem te vormen

Maar het zijn 

de kriebels

'cold feet' 

in het Engels

ik doe dus 

gewoon 

m'n sokken aan

klaar!!

Het is zo 

dat ik echt niet weet 

hoe of wat
Ik ga het 

gewoon 

proberen 

in een land 

dat voelt

als thuis 

omdat ik er geboren ben!

Waar ik

sinds ik er vertrokken ben

maar twee keer 

ben terug geweest

Na de eerste keer 

kriebelde het al 

meteen

wilde ik 

niet terug naar Nederland

Heb ik de hele dag 

gehuild 

als een klein kind

Maar ik moest terug!!

Want ik had een baan..
Ik had doelen...
Dingen 

werden van mij verwacht..

En wat als?
Wat als?!!!
Wat ALS..?..!..!..!..!

Maar

Het leven liep anders..

Ben je ineens alleen maar bezig te werken..

Werken
Werken
Werken

Want je hebt..

Schulden
Rekeningen

Rekeningen
Schulden..

Je zucht en steunt en kreunt..

Je breekt

Toch komt dat punt dat je weer licht ziet aan het einde van de tunnel

Je heelt

En dan besluit je terug te gaan

eerst ga je kijken of het gevoel er nog is

En als je daar bent, 

blijkt het 

duizendmaal 

sterker

Het land roept je

De bomen
Het zand
De bloemen 
De vruchten
De geur van saoto
De wind

De winti's

En op je laatste dag 

huil je niet meer

Want je gaat naar Nederland om je baan en huis op te zeggen

Je gaat het gewoon 

DOEN!

En daar ben je dan...

nog acht dagen..

Met ...

je ticket, 

je koffer 

en wat centen.

EN

je geloof 

in 

JeZelf